|
ارزیابی شاخص‌های قلبی عروقی، تنفسی و تبادل گازها در مدل سندرم دیسترس تنفسی حاد (ARDS) القاشده با روش اصلاح‌شده لاواژ سالین در موش صحرایی
|
فرزانه کتابچی   ، حسین فاطمی‌کیا*  |
| گروه فیزیولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، ایران |
|
|
چکیده: (1 مشاهده) |
زمینه و هدف: مدل‌های حیوانی ابزار مهمی برای بررسی پاتوفیزیولوژی سندرم دیسترس تنفسی حاد هستند. هدف این مطالعه، ارزیابی یک روش اصلاح‌شده برای القای سندرم دیسترس تنفسی حاد با استفاده از لاواژ مکرر سالین و بررسی تغییرات شاخص‌های قلبی‌عروقی، تنفسی و تبادل گازها در موش صحرایی بود.
روشها: رت‌های نر به دو گروه شاهد و آسیب ریه ناشی از لاواژ سالین تقسیم شدند. پس از تراکئوستومی و کانول‌گذاری شریان رانی، حیوانات به دستگاه تهویه مکانیکی با کنترل حجم متصل شدند. آسیب ریوی با انجام ده نوبت لاواژ، هر بار با سه میلی‌لیتر محلول نرمال سالین، طی یک ساعت القا شد و پس از آن، یک ساعت دوره بهبودی در نظر گرفته شد. فشار متوسط شریانی، تعداد ضربان قلب، حداکثر فشار دمی و بازدمی مجاری هوایی و شاخص‌های تبادل گازهای خون ارزیابی شدند.
یافته‌ها: فشار متوسط شریانی و تعداد ضربان قلب در گروه لاواژ سالین در مقایسه با گروه شاهد کاهش، و حداکثر فشار دمی و بازدمی افزایش یافتند
(0/05p <). این تغییرات در دوره بهبودی نیز پایدار باقی ماند. همچنین، فشار اکسیژن خون شریانی و نسبت فشار اکسیژن خون شریانی به درصد اکسیژن دمی کاهش، و فشار دی‌اکسیدکربن خون شریانی افزایش یافت (0/05p <) که بیانگر هیپوکسمی، هیپرکاپنی و اختلال عملکرد آلوئولی می‌باشد.
نتیجه‌گیری: روش اصلاح‌شده لاواژ مکرر سالین شامل ده نوبت لاواژ طی یک ساعت، شرایط پایداری از آسیب حاد ریوی در موش صحرایی ایجاد کرد. این مدل می‌تواند در مطالعات پیش‌بالینی برای بررسی مکانیسم‌های پاتوفیزیولوژیک و درمان‌های نوین سندرم دیسترس تنفسی حاد استفاده شود.
|
|
| واژه‌های کلیدی: آسیب حاد ریه، سندرم دیسترس تنفسی حاد، لاواژ ریه، مدل حیوانی، موش صحرایی |
|
|
متن کامل [PDF 1503 kb]
(1 دریافت)
|
|
نوع مطالعه: پژوهشي اصیل |
موضوع مقاله:
دستگاه تنفس
|
|
|
|
|
|
|
| ارسال نظر درباره این مقاله |
|
|
|
