[صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
بخش‌های اصلی
صفحه اصلی::
اطلاعات نشریه::
آرشیو مجله و مقالات::
برای نویسندگان::
برای داوران::
اخلاق نشر::
ثبت نام و اشتراک::
تماس با ما::
::
جستجو در پایگاه

جستجوی پیشرفته
..
دریافت اطلاعات پایگاه
نشانی پست الکترونیک خود را برای دریافت اطلاعات و اخبار پایگاه، در کادر زیر وارد کنید.
..
..
:: جلد 10 - ::
جلد 10 - صفحات 107-92 برگشت به فهرست نسخه ها
بررسی اثر پی‌پرین بر بیان ترجیح مکان شرطی ناشی از مورفین در موش سوری نر: نقش احتمالی گیرنده‌های دوپامینی
علی رضایی ، قادر نجفی* ، سعید عباسی ملکی
گروه پاتوفیزیولوژی، دانشکده دامپزشکی، واحد ارومیه، دانشگاه آزاد اسلامی، ارومیه، ایران
چکیده:   (6 مشاهده)
زمینه و هدف: پی‌پرین، آلکالوئید اصلی فلفل سیاه، موجب افزایش آزادسازی دوپامین مغزی می‌شود. باتوجه‌به اهمیت مسیرهای دوپامینرژیک در رفتارهای پاداش ناشی از اوپیوئیدها، این مطالعه باهدف بررسی اثر پی‌پرین بر بیان ترجیح مکان شرطی‌شده (CPP) ناشی از مورفین و نقش گیرنده‌های دوپامینیD1  و D2  انجام گرفت.
روش‌ها: موش‌های نر NMRI در یک برنامه ۶ روزه شامل مراحل پیش‌شرطی‌سازی، شرطی‌سازی و پیش‌شرطی‌سازی ارزیابی شدند. پس از تعیین دوز مؤثر مورفین در القای CPP، اثرات پی‌پرین (۱۰، ۲۰ و ۴۰ میلی‌گرم/کیلوگرم) به‌تنهایی و در همراهی با مورفین سنجیده شد. فعالیت حرکتی و رفتار کاوشگری حیوانات نیز در آزمون جعبه باز (OFT) ثبت گردید. جهت ارزیابی مکانیسم دوپامینرژیک، موش‌های شرطی‌شده با مورفین، ۶۰ دقیقه پیش از تجویز پی‌پرین (۴۰ میلی‌گرم/کیلوگرم)، آنتاگونیست‌های گیرنده ی D1 (SCH-23390؛ 05/0 میلی‌گرم/کیلوگرم) یا D2  (سولپیراید؛ ۵ میلی‌گرم/کیلوگرم) را دریافت کردند.
یافته‌ها: مورفین در دوزهای ۵ و ۱۰ میلی‌گرم/کیلوگرم موجب القای معنی‌دار CPP گردید(0/001 < ) ؛ به ترتیب افزایش 1049/6 و 1140/8 درصد). پی‌پرین به‌تنهایی CPP یا بیزاری مکان شرطی (CPA) و تغییر حرکتی در OFT ایجاد نکرد (0/05 > ). بااین‌حال، پی‌پرین (۴۰ میلی‌گرم/کیلوگرم) بیان CPP مورفین را به طور معنی‌داری 51/6 درصد تشدید نمود (0/001 < ). پیش‌درمانی با SCH-23390 و سولپیراید به طور معنی‌داری اثر تقویتی پی‌پرین را مهار کرد (0/001 < ): به ترتیب کاهش 154/7 و 142/3 درصد).
نتیجه‌گیری: مصرف پی‌پرین به‌تنهایی CPP یا CPA معنی‌داری ایجاد نکرد. تجویز حاد پی‌پرین می‌تواند CPP ناشی از مورفین را افزایش دهد. بخشی از این اثر احتمالاً به واسطه دخالت مسیرهای دوپامینرژیک است. این یافته‌ها نشان می‌دهد که پی‌پرین ممکن است پاداش اوپیوئیدی را افزایش دهد که مستلزم مطالعات مولکولی بیشتر برای روشن‌شدن مکانیسم آن است.

 
واژه‌های کلیدی: پی‌پرین، ترجیح مکان شرطی، دوپامین، مورفین، موش
متن کامل [PDF 1500 kb]   (8 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي اصیل | موضوع مقاله: علوم اعصاب
ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

CAPTCHA


XML   English Abstract   Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Rezaei A, Najafi G, Abbasi Maleki S. Evaluation of the effect of piperine on the expression of morphine-induced conditioned place preference in male mice: Possible role of dopamine receptors. Ir J Physiol Pharmacol 2026; 10 :92-107
URL: http://ijpp.phypha.ir/article-1-878-fa.html

رضایی علی، نجفی قادر، عباسی ملکی سعید. بررسی اثر پی‌پرین بر بیان ترجیح مکان شرطی ناشی از مورفین در موش سوری نر: نقش احتمالی گیرنده‌های دوپامینی. مجله فیزیولوژی و فارماکولوژی ایران. 1405; 10 () :92-107

URL: http://ijpp.phypha.ir/article-1-878-fa.html



بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.
جلد 10 - برگشت به فهرست نسخه ها
مجله فیزیولوژی و فارماکولوژی ایران Iranian Journal of Physiology and Pharmacology
Persian site map - English site map - Created in 0.18 seconds with 38 queries by YEKTAWEB 4774