[صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
بخش‌های اصلی
صفحه اصلی::
اطلاعات نشریه::
آرشیو مجله و مقالات::
برای نویسندگان::
برای داوران::
اخلاق نشر::
ثبت نام و اشتراک::
تماس با ما::
::
جستجو در پایگاه

جستجوی پیشرفته
..
دریافت اطلاعات پایگاه
نشانی پست الکترونیک خود را برای دریافت اطلاعات و اخبار پایگاه، در کادر زیر وارد کنید.
..
..
:: جلد 10 - ::
جلد 10 - صفحات 18-10 برگشت به فهرست نسخه ها
بررسی اثرات کندر بر بیان ژن BDNF در بافت‌ جسم مخطط در مدل حیوانی شبه پارکینسون القاشده با پاراکوات
محمدامین شرج‌پور ، صدیقه خانجانی جلودار* ، اکبر حاجی‌زاده مقدم ، حکیمه گاوزن ، محمدامین مشایخ پور ، سکینه شالیکار
گروه علوم جانوری، دانشکده علوم پایه، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران
چکیده:   (81 مشاهده)
زمینه و هدف: بیماری پارکینسون یکی از شایع ترین اختلالات نورودژنراتیو است که در اثر آسیب نورون‌های دوپامینرژیک در ناحیه جسم سیاه ایجاد می‌شود. کندر یک رزین معطر مشتق شده از گونه‌های خانواده Burseraceae است که به دلیل دارا بودن خواص ضدالتهابی، آنتی‌اکسیدانی و ضدآپوپتوز، در درمان اختلالات نورودژنراتیو مورد توجه می باشد. هدف از مطالعه حاضر، بررسی مکانیسم عمل کندر در مدل پارکینسونی القاشده با پاراکوات با تمرکز بر فاکتور نوروتروفیک مشتق از مغز (Brain-Derived Neurotrophic Factor; BDNF) بوده است.
روش‌ها: به‌منظور القای بیماری پارکینسون در موش‌ها، پاراکوات (Paraquat; PQ) با دوز 10 میلیگرم/کیلوگرم (تزریق داخل صفاقی، دو بار در هفته به‌مدت سه هفته) تجویز شد. حیوانات به‌صورت تصادفی به چهار گروه تقسیم شدند  (n = 6): (1) کنترل، (2) PQ، (3) PQ + کندر (20 میلیگرم/کیلوگرم) و (4) PQ + کندر (50 میلیگرم/کیلوگرم). عملکرد حرکتی حیوانات با استفاده از آزمون روتارود (سرعت 20 rpm) ارزیابی شد. همچنین، بیان ژن BDNF در ناحیه جسم مخطط، با استفاده از qRT-PCR مورد سنجش قرار گرفت.
یافته‌ها: نتایج نشان داد که تجویز پاراکوات موجب اختلال معنی‌دار در هماهنگی حرکتی (0/001> p ) و کاهش بیان ژن BDNF  (0/001> p ) شد. در مقابل، تیمار با کندر در هر دو دوز مورد استفاده، به‌طور معنی‌داری عملکرد حرکتی را بهبود بخشید (0/001> p ) و بیان BDNF را افزایش داد (0/001> p ).
نتیجه‌گیری: در مجموع، یافته‌های این مطالعه نشان می‌دهد که کندر می‌تواند با افزایش بیان ژن BDNF در ناحیه جسم مخطط و اثرات نورومحافظتی منجر به بهبود عملکرد حرکتی در مدل پاراکواتی پارکینسون شود. این نتایج بیانگر آن است که مسیرهای نوروتروفیک، به‌ویژهBDNF، می‌توانند به‌عنوان اهداف درمانی امیدوارکننده در مداخلات مبتنی بر ترکیبات طبیعی در بیماری پارکینسون مطرح شوند.
واژه‌های کلیدی: پاراکوات، پارکینسون، جسم مخطط، کندر، فاکتور نوروتروفیک مشتق از مغز ​​​​​​​
متن کامل [PDF 896 kb]   (25 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي اصیل | موضوع مقاله: علوم اعصاب
ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

CAPTCHA


XML   English Abstract   Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Sharajpour M A, Jelodar S K, Hajizadeh Moghaddam A, Gavzan H, Mashayekhpour M A, Shalikar S. Investigating the effects of frankincense on BDNF gene expression in striatum tissues in a paraquat-induced Parkinson animal model. Ir J Physiol Pharmacol 2026; 10 :10-18
URL: http://ijpp.phypha.ir/article-1-852-fa.html

شرج‌پور محمدامین، خانجانی جلودار صدیقه، حاجی‌زاده مقدم اکبر، گاوزن حکیمه، مشایخ پور محمدامین، شالیکار سکینه. بررسی اثرات کندر بر بیان ژن BDNF در بافت‌ جسم مخطط در مدل حیوانی شبه پارکینسون القاشده با پاراکوات. مجله فیزیولوژی و فارماکولوژی ایران. 1405; 10 () :10-18

URL: http://ijpp.phypha.ir/article-1-852-fa.html



بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.
جلد 10 - برگشت به فهرست نسخه ها
مجله فیزیولوژی و فارماکولوژی ایران Iranian Journal of Physiology and Pharmacology
Persian site map - English site map - Created in 0.12 seconds with 37 queries by YEKTAWEB 4745