ORIGINAL_ARTICLE زمینه و هدف: ماسلین، عامل مترشحه از عضله اسکلتی و تنظیم­کننده قوی متابولیسم گلوکز است که به فعالیت ورزشی پاسخ می­‌دهد. بنابراین، ممکن است ماسلین ناشی از فعالیت ورزشی به بیماری­زایی دیابت کمک کند. هدف مطالعه حاضر ارزیابی اثر ماسلین، مایوکاین ناشی از فعالیت ورزشی بر ﻫﻤﻮﮔﻠﻮﺑﻴﻦ ﮔﻠﻴﻜﻮزﻳﻠﻪ (HbA1c) موش­های مبتلا به هایپرلیپیدمی و دیابت نوع یک بود. روش‌­ها: تعداد 21 سر موش بزرگ آزمایشگاهی (رت) نر نژاد ویستار به سه گروه 7تایی تقسیم شدند: غیردیابتی، دیابتی و دیابتی تمرین. دیابت نوع یک با تزریق استرپتوزوتوسین (55 میلی­گرم بر کیلوگرم) القاء ­شد. پس از آشناسازی، موش­های گروه دیابتی تمرین، به مدت 4 هفته (5 روز متوالی در هفته) بر روی تردمیل جوندگان به­طور فزاینده دویدند. پس از دوره 4 هفته، گلوکز، انسولین و ماسلین سرم (با کیت الایزا)، و پروفایل لیپیدی (کلسترول تام، تری­‌گلیسیرید، کلسترول- لیپوپروتئین با چگالی پایین و کلسترول- لیپوپروتئین با چگالی بالا) اندازه­‌گیری و هموگلوبین گلیکوزیله تعیین شد. داده­‌ها با آزمون آماری تحلیل واریانس دوطرفه تجزیه و تحلیل شد. یافته‌­ها: افزایش ماسلین سرم موش­های دیابتی مبتلا به هایپرلیپیدمی نسبت به موش­های غیردیابتی باعث افزایش HbA1c شد. پس از 4 هفته تمرین ورزشی همراستا با کاهش ماسلین سرم در موش­های دیابتی مبتلا به هایپرلیپیدمی، HbA1c کاهش یافت، به­گونه­ای که کاهش گلوکز و انسولین سرم در موش­های دیابتی با بهبود پروفایل لیپیدی و در نتیجه کاهش HbA1c همراه بود. نتیجه‌­گیری: چهار هفته تمرین هوازی با تنظیم ماسلین گردش خون، پروفایل لیپیدی و HbA1c را در موش­های مبتلا به دیابت نوع یک بهبود داد. بنابراین، ماسلین، مایوکاین ناشی از فعالیت ورزشی می­تواند HbA1c موش­های مبتلا به هایپرلیپیدمی و دیابت نوع یک را کاهش دهد. http://ijpp.phypha.ir/article-1-828-fa.pdf 2021-09-01 1 8 پروفایل لیپیدی تمرین هوازی دیابت نوع یک ماسلین مایوکاین هموگلوبین گلیکوزیله ​​​​​​​ Background and aims: Musclin is a factor secreted by skeletal muscle and a potent regulator of glucose metabolism that responds to exercise. Therefore, exercise-induced musclin may contribute to the pathogenesis of diabetes. The aim of the present study was to evaluate the effects of musclin, exercise-induced myokine on glycosylated hemoglobin (HbA1c) of hyperlipidemic rats with type 1 diabetes. Methods: Twenty-one male Wistar rats were divided into 3 groups of 7 rats per each: non-diabetic, diabetic and training diabetic. Type 1 diabetes was induced by injection of streptozotocin (55 mg/kg). After familiarization, training diabetic rats ran increasingly on a rodent treadmill for 4 weeks (5 consecutive days per week). After the 4-week period, serum glucose, insulin and musclin (using Elisa kit), and lipid profile (total cholesterol, triglyceride, low-density lipoprotein cholesterol and high-density lipoprotein cholesterol) were measured and HbA1c was determined. Data were analyzed by two-way analysis of variance. Results: Increased serum musclin in hyperlipidemic diabetic rats increased HbA1c compared to non-diabetic rats (p < 0.05). After 4 weeks of exercise training, HbA1c decreased along with a decrease in serum musclin in hyperlipidemic diabetic rats (p < 0.05), so that a decrease in serum glucose and insulin in diabetic rats was associated with a improvement in lipid profile resulting in a decrease in HbA1c (p < 0.05). Conclusion: Four weeks of aerobic training by regulating circulating musclin improved lipid profile and HbA1c in type 1 diabetes. Hence, musclin, exercise-induced myokine could decrease HbA1c in hyperlipidemic rats with type 1 diabetes.   http://ijpp.phypha.ir/article-1-828-en.pdf 2021-09-01 1 8 Lipid profile Aerobic training Type 1 diabetes Musclin Myokine Glycosylated haemoglobin Fahimeh Kazemi 1 1. Department of Exercise Physiology, Faculty of Sport Sciences, Alzahra University, Tehran, Iran AUTHOR https://orcid.org/0000-0003-3622-0438 Khosro Ebrahim 2 2. Department of Biological Sciences in Sport and Health, Faculty of Sport Sciences and Health, Shahid Beheshti University, Tehran, Iran AUTHOR

REVIEW_ARTICLE این تفکر که توانایی انتقال حافظه کسب شده از طریق مکانیسمهای غیرتحصیلی و غیرژنتیکی به نسل بعد وجود دارد، پس از ارائه شدن توسط لامارک مورد توجه عموم قرارگرفت. به طور گسترده پذیرفته شده است که تجربیات والدین اثرات قوی بر عملکردهای فیزیولوژیکی، متاابولیکی و سالولی موجودات زنده داشته، که این اثرات از طریق اصالحات اپی‌ژنتیک در میان نسلها منتقل میشوند. اصلاحات اپی‌ژنتیک که مستعد تغییر در برابر شرایط محیطی هستند و به فرزندان منتقل می‌شوند شامل متیلاسیون DNA، اصالح هیستون و RNAهای کدگذاری نشده کوچک هستند. درحال حاضر یکی از جذابترین موضوعات مورد بحث در زمینه انتقال اپی‌ژنتیک، انتقال فنوتیپهای حافظه و قابلیتهای یادگیری و حافظه است. به ارث بردن ویژگیهای اپی‌ژنتیک امکان انتقاال اطلاعات سازگار و یا ناسازگار با محیط اجدادی را به فرزندانشان فراهم می‌کنند. نتایج مطالعات نشان می دهد که قرارگرفتن والدین در معرض محرکهای محیطی پیش از لقاح منجر به تغییر در ظرفیتهای شناختی فرزندانشان خواهد شد. جالبتر آنکه یادگیری تکالیف شناختی والدین منجر به بهبود فرآیند یادگیری در فرزندان شده و فرآیند تحکیم حافظه را تسهیل می‌نماید. سه فرآیند اپی‌ژنتیک عمده درگیر در یادگیری و تحکیم حافظه شامل متیالسیون DNA، متیلاسیون هیستون و استیلاسیون هیستون است.این فرآیندها ویژگیهای ژنوم یا تعاملات بین ژنوم و هسته هیستون را ویرایش کرده و تغییرات ساختاری را در کروماتین القاء می‌کنند و منجر به تغییرات رونویسی ژنهای مختلف تاثیرگذار بر شکل گیری حافظه می‌شوند.انتقال این اصلاحات ایجاد شده در کروماتین از والدین به فرزندان منجر به تسهیل روند یادگیری و تحکیم حافظه فرزندان می‌شود. http://ijpp.phypha.ir/article-1-829-fa.pdf 2021-09-01 9 24 انتقال بین نسلی اصلاحات اپی ژنتیک فنوتیپهای شناختی حافظه یادگیری  The notion that non-genetic and non-cultural mechanisms can transmit the memory of exposure to diverse environmental conditions to subsequent generations has excited considerable interest and has brought the Lamarck’s idea back into the limelight. It is widely accepted that the environmental experiences of parents have strong effects on the physiological, metabolic, and cellular functions of living organisms, which are transmitted through epigenetic modifications to the next generations. The epigenetic modifications prone to change in environmental conditions and transmitted to next generations include DNA methylation, histone modification, and small non-coding RNAs. Currently, one of the most exciting topics in the field of epigenetic transmission is the transfer of memory phenotypes and learning and memory capabilities. Inheriting epigenetic traits allows living organisms to transmit compatible or incompatible information with the ancestral environment to their offspring. Studies showed that exposure to environmental stimuli by parents before fertilization would lead to changes in their children's cognitive capacities. Interestingly, learning cognitive tasks in parents improved the learning and facilitated memory consolidation in offspring. The methylation DNA, histone methylation and histone acetylation are three major epigenetic processes involved in the regulation of learning and memory consolidation. These processes modify genome features or interactions between the genome and the histone nucleus, and then induce structural changes in chromatin, leading to transcriptional changes in various genes that affect memory formation. The transfer of these chromatin modifications from parents to offspring facilitates the offspring learning process and memory consolidation. http://ijpp.phypha.ir/article-1-829-en.pdf 2021-09-01 9 24 Intergenerational transfer Epigenetic modifications Cognitive phenotypes Memory Learning Javad Riyahi 1 Department of Cognitive and Behavioral Science and Technology in Sport, Faculty of Sport Sciences and Health, Shahid Beheshti University, Tehran, Iran AUTHOR Behrouz Abdoli 2 Department of Cognitive and Behavioral Science and Technology in Sport, Faculty of Sport Sciences and Health, Shahid Beheshti University, Tehran, Iran AUTHOR https://orcid.org/000-0001-6646-9854 Abbas Haghparast 3 Neuroscience Research Center, School of Medicine, Shahid Beheshti University of Medical sciences, Tehran, Iran AUTHOR https://orcid.org/0000-0003-1084-180X

ORIGINAL_ARTICLE زمینه و هدف: برگه‌ای مریم گلی و ریزومهای اویارسلام دارای طیف وسیعی از اثرات بیولوژیکی از جمله تشکیل حافظه می‌باشند. با توجه به اهمیت گیاهان دارویی، در مطالعه حاضر اثر توأم مقادیر بی اثرِ عصاره‌های برگ مریم گلی و ریزوم اویارسلام بر بهبود بازیابی حافظۀ تخریب شده ناشی از استرس مورد ارزیابی قرار گرفت. روش‌ها: موشهای کوچک آزمایشگاهی نر بالغ در دو گروه کنترل و تحت درمان عصاره هیدروالکلی ریزوم گیاه اویارسلام و برگ مریم گلی به مدت 1 و 20 روز متوالی در مقادیر بی اثر به تنهایی و توأم به صورت گاواژ دریافت کردند. تمامی حیوانات استرس حاد پیش از آزمون دریافت کردند. حافظه توسط دستگاه شاتل باکس ارزیابی شد. یافته‌ها: استرس حاد به طور معنی‌دار سبب تخریب حافظه در گروه های گاواژ شده گردید. گاواژ 1 و 20 روز عصاره های مریم گلی و اویارسلام به تنهایی نتوانستند سبب بهبود حافظه گردند در حالی که به صورت توأم، اثر تخریبی استرس حاد بر فراخوانی حافظه را بهبود بخشیدند . اثر بهبود حافظه در تجویز 20 روزه دو عصاره بیشتر از اثر تجویز 1 روزه بود.  نتیجه‌گیری: تجویز توام عصاره هیدروالکلی برگ گیاه مریم گلی و ریزوم اویارسلام به موشهای سوری، اثرات تخریبی استرس حاد بر حافظه اجتنابی را به صورت وابسته به زمان مصرف کاهش می‌دهد. http://ijpp.phypha.ir/article-1-830-fa.pdf 2021-09-01 25 33 استرس حافظه اجتنابی غیرفعال ریزوم اویارسلام مریم گلی Background and aims: Salvia officinalis  leaves and Cyperus rotundus  rhizomes have a wide range of biological effects such as memory formation. Given to importance of herbal plants, in the present study we investigated effect of concomitant administration of  ineffective doses of  the extracts of  Salvia officinalis  leaves and  Cyperus rotundus rhizomes on memory impairment induced by stress.  Methods: Adult male mice in two control and treatment groups received ineffective doses of the extracts of Salvia officinalis leaves and Cyperus rotundus rhizomes alone and together by gavage, for 7 or 21 days. Then animals received acute stress. Passive avoidance memory was evaluated by shuttle-box apparatus.  Results: Acute stress significantly impaired memory. Neither  Salvia officinalis  extract nor Cyperus rotundus  extract could improve memory alone. However, concurrent administration of the extracts improved destructive effect of acute stress on memory recall. Memory improving effect of the 21-days administration was significantly more than the effect of the 7-days administration.  Conclusion:  Concurrent administration of the extracts of  Salvia officinalis  and  Cyperus rotundus  improves destructive effects of acute stress on passive avoidance memory in a time dependent manner.    http://ijpp.phypha.ir/article-1-830-en.pdf 2021-09-01 25 33 Stress Passive avoidance memory  Cyperus rotundus rhizomes Salvia officinalis  Dariush Taheri 1 Department of Biology, Faculty of Sciences, Shahid Chamran University of Ahvaz, Ahvaz, Iran AUTHOR https://orcid.org/0000-0002-0388-9445 Lotfollah Khajehpour 2 Department of Biology, Faculty of Sciences, Shahid Chamran University of Ahvaz, Ahvaz, Iran AUTHOR Mansour Seyyednejad 3 Department of Biology, Faculty of Sciences, Shahid Chamran University of Ahvaz, Ahvaz, Iran AUTHOR

REVIEW_ARTICLE بسیاری از موجودات زنده دارای نوسانات ریتمیک در عملکردهای فیزیولوژیک و رفتاری خود میباشند که تحت عنوان ریتمهای سیرکادین شناخته می‌شوند. هسته فوق کیاسمایی هیپوتالاموس ضربان ساز مرکزی است که این ریتمها را با چرخه نور/تاریکی محیط هماهنگ میکند. عامل اصلی در تنظیم ریتمهای شبانه روزی خانواده ای از ژنها است که در اصطلاح به آنها ژنهای ساعت میگویند. ژنهای ساعت در مناطق مربوط به اعتیاد از جمله ناحیه تگمنتوم شکمی، هسته اکومبنس و قشر پیش پیشانی بیان میشوند. بنابراین، به نظر میرسد که این مناطق نیز تحت کنترل ریتم سیرکادین هستند. اعتیاد به مواد اوپیوئیدی یک بیماری جسمی و روانی مزمن است که همچنان تهدید بزرگی برای جوامع در سراسر جهان محسوب می شود . تحقیقات نشان داده اند بسیاری از فاکتورهای دخیل در اعتیاد به اوپیوئیدها از جمله اورکسین، دوپامین و سروتونین تحت تنظیم ریتم سیرکادین می‌باشند. بر همین اساس در این مقاله مروری قصد داریم بطور مختصر به بررسی عوامل مرتبط با ریتمهای سیرکادین و اعتیاد به مواد اوپیوئیدی بپردازیم. http://ijpp.phypha.ir/article-1-831-fa.pdf 2021-09-01 34 43 اعتیاد اوپیوئیدها ریتمهای سیرکادین Many organisms have rhythmic fluctuations in their physiological and behavioral functions, Known as circadian rhythms. Suprachiasmatic nucleus (SCN) of the hypothalamus is the central pacemaker, which synchronized these rhythms to the environmental light/dark cycle. The main factor in the regulation of circadian rhythms is the family of genes called clock genes. In addition to the suprachiasmatic nucleus, these genes are expressed in many areas of the body as well as different areas of the brain. The clock genes are expressed in addiction-related areas including the ventral tegmental area, the nucleus accumbens and the prefrontal cortex. Thus, it seems that these areas are also under the control of the circadian rhythm. Opioid addiction is a chronic physical and mental illness that remains a great threat to communities around the world. Investigations have been shown that many factors involved in opioid addiction such as orexin, dopamine, and serotonin, are regulated by circadian rhythms. Accordingly, in this review article, we will describe briefly some factors associated with circadian rhythms and opioid addiction. http://ijpp.phypha.ir/article-1-831-en.pdf 2021-09-01 34 43 Addiction Opioids Circadian rhythms Fatemeh Rahmati-Dehkordi 1 Department of Physiology, Faculty of Medical Sciences, Tarbiat Modares University, Tehran, Iran AUTHOR Behzad Garmabi 2 Study and Treatment of Circadian Rhythms Research Center, Shahroud University of Medical Sciences, Shahroud, Iran AUTHOR Saeed Semnanian 3 Department of Physiology, Faculty of Medical Sciences, Tarbiat Modares University, Tehran, Iran AUTHOR Hossein Azizi 4 Department of Physiology, Faculty of Medical Sciences, Tarbiat Modares University, Tehran, Iran AUTHOR https://orcid.org/0000-0001-8489-0861

ORIGINAL_ARTICLE زمینه و هدف: رایج ترین اشکال بتا­آمیلوئید در مرحله اولیه بیماری آلزایمر اولیگومرهای بتاآمیلوئید هستند که برای سلول­های عصبی بسیار سمی هستند و می­توانند عملکرد سیناپسی و حافظه را مختل کنند. از طرفی توانایی آن­ها برای فعال­کردن میکروگلیا­ها بحث­برانگیز است. لیگاندهای قوی و ضعیف گیرنده‌­های شبه تول (TLR) میتوانند میکروگلیاها را در ایجاد پروفایل سایتوکاینی و کموکاینی متفاوتی تحریک نمایند. در این مطالعه میزان بیان سیتوکاین اینترلوکین-6 و کموکاین پروتئین القاء شده با اینترفرون گاما- 10  (IP-10) از رده سلولی میکروگلیایی BV-2 در حضور و عدم حضور بتاآمیلوئید مورد بررسی قرار گرفت. روش­‌ها: سلول­های رده BV-2 در پلیت 24 خانه تحت درمان با دوزهای مختلف (0/1، 1 و 10 میکروگرم) مونوفسفوریل لیپید آ (MPL) و لیپوپلی ساکارید (LPS) به­عنوان لیگاند گیرنده TLR4 و پم-3-سیس به­ عنوان لیگاند گیرنده TLR2 به مدت 24 ساعت قرار گرفتند. سپس محیط رویی جمع گردید و سلول­ها با محیط حاوی یک میکرومول اولیگومر بتا­آمیلوئید به مدت 24 ساعت انکوبه شدند. بیان اینترلوکین-6 و IP-10 به روش الایزا در محیط رویی در شرایط حضور و عدم حضور بتاآمیلوئید اندازه‌­گیری شد. یافته­‌ها: مطالعه ما نشان داد که هر سه لیگاند در دوز 10 میکروگرم/میکرولیتر باعث ترشح معنی­‌دار اینترلوکین-6 شدند و MPL در تمام دوزها دارای کمترین اثر بر ترشح اینترلوکین-6 از سلول­هایBV-2  میکروگلیا بود. از طرفی پیش درمان سلول­هایBV-2  با MPL به ­عنوان یک لیگاند ضعیف TLR4 باعث آزاد­سازی مقدار قابل­ توجه کموکاین IP-10 از سلولهای BV-2 قبل از مواجه با بتاآمیلوئید شد. نتیجه‌­گیری: می­توان گفت با سوق­دادن میکروگلیا­ها برای ایجاد پروفایل پیش‌­التهابی کمتر و ترشح کموکاینی بیشتر و احتمالاًافزایش قدرت فاگوسیتوزی این سلول­ها بتوان از رسوب بتا­آمیلوئید و در نهایت از پیشرفت بیماری آلزایمر جلوگیری کرد. http://ijpp.phypha.ir/article-1-832-fa.pdf 2025-09-01 45 52 بتاآمیلوئید بیماری آلزایمر گیرنده شبه تول مونوفسفوریل لیپید آ میکروگلیا    Background and aims: Soluble amyloid beta (Aβ) oligomers are the most common forms of Aβ in early stage of Alzheimer disease (AD). They are highly toxic to the neurons, but their capability to activate microglia remains controversial. Synaptic function and memory performance are disrupted by soluble form of Aβ. Full and partial toll like receptor (TLR) ligands can stimulate microglia to produce different cytokine and chemokine profiles. This study was designed to investigate the expression of interlukin-6 (IL-6) as a cytokine and protein 10 interferon gamma (IP-10) as a chemokine from BV-2 microglia cell line in the presence and absence of Aβ. Methods: The BV-2 cell line was cultured in a 24-well plate, treated for 24 h with different doses (0.1, 1, 10 µg) of Monophosphoryl lipid A (MPL), Lipopolysaccharide (LPS) as TLR4 ligands, and Pam3cys as a TLR2 ligand. Then supernatant was collected and cells were incubated with 1µM Aβ oligomer for 24 h. IL-6 and IP-10 expression was measured by ELISA in the supernatant before and after Aβ treatment. Results: LPS and Pam3cys 10µg/µl induced a robust release of IL-6 from BV-2 microglia cells. However, MPL at all doses had a lowest effect on secretion of IL-6 from BV-2 microglia cells. On the other hand, pretreatment of BV-2 cells with MPL as a partial TLR4 ligand caused release of significant amount of IP-10 chemokine from BV-2 cells. Conclusion: It can be said that priming microglia to produce less pro-inflammatory cytokines while showing higher chemokine or phagocytic activity leads to decrease in Aβ deposition and might prevent AD progression.   http://ijpp.phypha.ir/article-1-832-en.pdf 2025-09-01 45 52 Beta amyloid Alzheimer’s disease Toll-like receptor Monophosphoryl lipid A Microglia Bahar Khoshkroodian 1 Department of Physiology and Pharmacology, Pasteur Institute of Iran, Tehran, Iran AUTHOR Mohammad Sayyah 2 Department of Physiology and Pharmacology, Pasteur Institute of Iran, Tehran, Iran AUTHOR https://orcid.org/0000-0003-0603-2444 Hamid Gholami Pourbadie 3 Department of Physiology and Pharmacology, Pasteur Institute of Iran, Tehran, Iran AUTHOR https://orcid.org/0000-0002-7634-7428

ORIGINAL_ARTICLE زمینه و هدف: مطالعات اخیر نشان داده اند گیاه Cinnamomum zeylanicum دارای فعالیت آنتی‌­اکسیدانی، ضدالتهاب، مهار تجمع بتا آمیلوئید (Aβ) و پروتئین تاو می‌­باشد. بنابراین به نظر می­رسد این گیاه بتواند عملکرد ادراکی را در مدل آلزایمر موش صحرایی بهبود بخشد. بدین­ منظور اثر دوزهای مختلف عصاره آبی این گیاه بر نقص یادگیری فضایی ناشی از Aβ25-35 در هیپوکامپ موش­های صحرایی با استفاده از ماز آبی موریس مورد بررسی قرار گرفت. روش­‌ها: موش­ها تحت عمل جراحی استریوتاکسی قرار گرفته و تزریق دوطرفهAβ25-35  در هیپوکامپ آن­ها انجام گردید. یک هفته بعد، عصاره سینامون در دوزهای مختلف (5، 10 و 20 میلی گرم بر کیلوگرم) هر روز نیم ساعت قبل از آزمون ماز آبی موریس به­ صورت داخل صفاقی تزریق گردید. حیوانات 5 روز تحت آزمایش قرار گرفتند: 4 روز اول آزمایش به منظور بررسی یادگیری فضایی از سکوی پنهان و در روز پنجم جهت بررسی توانایی حسی، حرکتی و انگیزشی از سکوی آشکار استفاده شد. یافته‌­ها: در گروه Aβ، مدت زمان لازم برای یافتن سکو، مسافت طی شده و زاویه جهت­ گیری در مقایسه با گروه کنترل بیشتر و در صد ورود به ربع دایره هدف کمتر بوده است. عصاره سینامون توانست اثر Aβ را به طور معنی­داری کاهش دهد. نتیجه‌گیری: نتایج نشان­دهنده اختلال یادگیری در نتیجه تجویز داخل هیپوکامپ Aβ25-35 و تأثیر سینامون در کاهش سمیت Aβ و در نتیجه بهبود یادگیری می­باشند. در مجموع، این مطالعه کارآیی عصاره سینامون را در مقابله با اثرات  Aβ تایید می‌­کند. http://ijpp.phypha.ir/article-1-833-fa.pdf 2025-09-01 53 61 بتاآمیلوئید بیماری آلزایمر سینامون ماز آبی موریس  ​​​​​​​ Background and aims: Recent studies have shown Cinnamomum zeylanicum antioxidant/anti-inflammatory activities, and inhibition of tau accumulation and Amyloid beta (Aβ)   aggregation. Therefore, it seems that this plant can improve cognition in rat model of Alzheimer’s disease (AD). For this purpose, the ability of an aqueous extract of cinnamon in attenuating Aβ-induced learning impairment was evaluated in a rat model of AD. Methods: Aβ-protein fragment 25-35 was injected into the CA1 region of rats’ hippocampus and the effect of different doses of cinnamon extract (5, 10, or 20 mg/kg) on cognitive function was assessed in the Morris water maze. Animals were subjected to 5 days of training; 4 days with the invisible platform to test spatial learning and the 5th day with the visible platform to test motivation and sensorimotor coordination. Results: The results showed an significant increase in escape latency, traveled distance, orientation angle and decrease in target quadrant entries in Aβ-received rats. Cinnamon extract was able to significantly reduce the effect of Aβ. Conclusion: The results indicates learning and memory impairment in Aβ25-35 groups. These impairments were reversed by administration of Cinnamomum zeylanicum extract. Our results suggest that cinnamon may be a valuable agent for alleviating symptoms of Aβ.   http://ijpp.phypha.ir/article-1-833-en.pdf 2025-09-01 53 61 Amyloid beta Alzheimer's disease Cinnamon Morris water maze Zahra Azizi 1 Department of Physiology and Pharmacology, Pasteur Institute of Iran, Tehran, Iran AUTHOR https://orcid.org/0000-0001-5094-1333 Samira Choopani 2 Department of Physiology and Pharmacology, Pasteur Institute of Iran, Tehran, Iran AUTHOR Nahid Majlessi 3 Department of Physiology and Pharmacology, Pasteur Institute of Iran, Tehran, Iran AUTHOR

ORIGINAL_ARTICLE ترکیبات فیتوژنیک یک منبع با ارزش از ترکیبات موثر با خواص بیولوژیک متنوع هستند که برخی از آن­ها خواص ضدویروسی دارند. اصلاح ساختار شیمیایی این ترکیبات با شبیه­سازی‌های رایانه­ای قدرت و اثر­بخشی آن­ها را افزایش می­دهد. با توجه به تنوع زیاد گیاهان، یافتن ترکیب گیاهی موثر علیه کروناویروس به "یافتن سوزن در انبار کاه" شبیه است لذا به ره­گیری از مطالعات گذشته در خصوص کروناویروس­ا در حیوانات می­تواند در یافتن ترکیبات فیتوژنیک موثر علیه SARS-CoV 2 کمک­کننده باشد. در این مطالعه، با جستجوی کلیدواژه ­های مرتبط با درمان­های گیاهی ضدکروناویروس در پایگاه پاب مد، 28 مقاله مرتبط با درمان­های گیاهی ضدکروناویروسی در حیوانات گزینش و مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. مرور مطالعات قبلی نشان می‌­دهد برخی از ترکیبات کلیدی شامل کورکومین، هسپریدین، آرتمیزین، سیلوسترول، سینئول (اکالیپتول)، آلستوتید، لکتین‌هایی مانند گریفیتسین، GNA (آگلوتینین گل­برفی)، لیکورین و پلی­فنولیک‌ها از جمله کوئرستین، اثرات نویدبخشی برای درمان کروناویروس­ها در حیوانات نشان داده­اند. قبل از انجام آزمایشات بالینی روی انسان، آزمایشات برون­تن و درون­تن برای تعیین سطح ایمنی و بی‌خطر بودن و همچنین تعیین سطح درمانی برای هر ترکیب مورد نیاز است. مطالعات اولیه می‌تواند روی ترکیباتی متمرکز باشد که قبلاً برای مصارف دارویی توسط سازمان‌های ذیربط تأیید شده‌اند. امید است محققان با استفاده از اطلاعات ارائه­شده، در فرآیند تولید عوامل درمانی ایمن و کارآمد ضد کروناویروس از مشتقات ترکیبات طبیعی بهره‌گیری نمایند. http://ijpp.phypha.ir/article-1-834-fa.pdf 2021-09-01 62 77 درمان فیتوژنیک کووید 19 کروناویروس حیوانات     Phytogenic compounds are a valuable and powerful source of effective compounds with diverse biological properties that some of which have good antiviral properties. Modifying the chemical structure of these compounds with computer-based simulations may increase their strength or effectiveness. Due to the great variety of plants, finding an effective plant compound against coronavirus is practically similar to "finding a needle in a haystack". So, considering previous studies on coronaviruses in animals can help in finding of effective plants and phytogenic compounds against SARS-CoV 2. In this study, 28 articles related to anti-coronavirus herbal treatments in animals were selected and analyzed by searching for keywords related to anti-coronavirus herbal treatments in PubMed database. Previous studies have shown that some of the key compounds have shown promising effects in the treatment of coronaviruses including curcumin, hesperidin, artemisinin, silosterol, cineole (eucalyptol), alstotide, lectins such as griffithsin, GNA (Galanthus nivalis agglutinin), lycorine and polyphenolics e.g. quercetin. Before conducting clinical trials in humans, in vitro and in vivo tests are needed to determine the level of immunity, safety, and therapeutic level for each compound. Preliminary studies may focus on compounds that have already been approved for pharmaceutical use or have been identified as safe compound. Researchers may use natural derivatives to produce safe and effective anti-coronavirus agents using the information presented in this review.   http://ijpp.phypha.ir/article-1-834-en.pdf 2021-09-01 62 77 Treatment Phytogenic Covid 19 Animal coronavirus Majid Gholami-Ahangaran 1 1. Department of Clinical Sciences, Faculty of Veterinary Medicine, Shahrekord Branch, Islamic Azad University, Shahrekord, Iran AUTHOR https://orcid.org/0000-0002-2725-1091 Janice Sandra Mani 2 2. School of Health, Medical and Applied Sciences, Central Queensland University, Queensland, Australia AUTHOR Joel Johnson 3 2. School of Health, Medical and Applied Sciences, Central Queensland University, Queensland, Australia AUTHOR Mani Naiker 4 2. School of Health, Medical and Applied Sciences, Central Queensland University, Queensland, Australia AUTHOR Asiye Ahmadi-Dastgerdi 5 3. Department of Food Science and Technology, Ardestan Branch, Islamic Azad University, Ardestan, Iran AUTHOR

ORIGINAL_ARTICLE زمینه و هدف: مورفین برخی از اثرات خود را از طریق اتصالات منفذدار انجام می­دهد. در این مطالعه، اثر بسته ­شدن سیناپس­های الکتریکی شکنج دندانه‌ای بر یادگیری وابسته به وضعیت مورفین بررسی شد. روش­‌ها: موش­های بزرگ آزمایشگاهی (rat) نر با وزن 250-200 گرم استفاده شدند. روش یادگیری اجتنابی غیرفعال برای ارزیابی حافظه استفاده شد. توسط جراحی استرئوتاکسی دو کانول تزریق در شکنج دندانه­ای کار گذاشته شد. در آزمایشی حیوانات پس از آموزش، دوزهای مختلف مورفین را دریافت کردند و 24 ساعت بعد بازخوانی حافظه ارزیابی شد. در آزمایش دیگر حیوانات پس از آموزش، مورفین (7/5 میلی گرم بر کیلوگرم) را دریافت کردند. یک روز بعد، 30 دقیقه قبل از آزمون دوزهای‌ مختلف مورفین تزریق شد. در آزمایش دیگر در روز آزمون، حیوانات کینین (100 میکرومول، 1 میلی مول و 10 میلی مول) را در شکنج دندانه‌ای دریافت کرده و 40 دقیقه بعد مورد آزمون قرار گرفتند. در آخرین آزمایش به حیوانات پس از آموزش، مورفین (7/5 میلی گرم بر کیلوگرم) تزریق شد. سپس در روز آزمون، دوزهای مختلف کینین در شکنج دندانه‌ای و 10 دقیقه بعد مورفین (7/5 میلی گرم بر کیلوگرم) تزریق شد. یافته­‌ها: تزریق مورفین پس از آموزش به‌صورت وابسته به دوز بازخوانی حافظه را تخریب کرد. همچنین مورفین حافظه وابسته به وضعیت ایجاد کرد. بسته­شدن سیناپس­های الکتریکی در شکنج دندانه‌ای از ایجاد حافظه وابسته به وضعیت مورفین جلوگیری نکرد. نتیجه­‌گیری: به نظر می‌رسد که بسته شدن سیناپس­های الکتریکی ناحیه شکنج دندانه‌ای در بازخوانی حافظه القاشده توسط مورفین در روز آزمون تأثیری ندارد. http://ijpp.phypha.ir/article-1-835-fa.pdf 2021-09-01 78 87 سیناپس الکتریکی شکنج دندانه‌ای مورفین یادگیری وابسته به وضعیت ​​​​​​​ Background and aims: Morphine exerts some of its effects via gap junctions. In this study, the effect of blocking the electrical synapses of the dentate gyrus was evaluated on morphine state-dependent learning. Methods: Male rats weighing 200-250g were used. The passive avoidance task was used to evaluate memory. Two guide cannulas were implanted in the dentate gyrus, stereotaxically. In an experiment, animals received different doses of morphine, post-training and 24 hours later memory retrieval was evaluated. In another experiment, animals received morphine (7.5 mg/kg), post-training. One day later, 30 min before the test, different doses of morphine was injected. In another experiment, animals received quinine (100µM, 1mM and 10mM) in the test day and 40 min later memory retrieval was evaluated. In the last experiment, animals were injected with morphine (7.5 mg/kg), post-training. In the test day, different doses of quinine and 10 min later morphine (7.5 mg/kg) were injected. Results: Post-training injection of morphine (0.5, 2.5, 5, 7.5 mg/kg) impaired memory retrieval dose-dependently. Also, morphine induced a state-dependent memory. Blocking the electrical synapses of the dentate gyrus did not prevent the development of morphine state-dependent memory. Conclusion: It seems that closing of the electrical synapses of the dentate gyrus does not affect memory retrieval induced by morphine on the test day.   http://ijpp.phypha.ir/article-1-835-en.pdf 2021-09-01 78 87 Electrical synapse Dentate gyrus Morphine State-dependent learning Maryamalsadat Sedighipour 1 Department of Plant and Animal Biology, Faculty of Biological Science and Technology, University of Isfahan, Isfahan, Iran AUTHOR Siamak Beheshti 2 Department of Plant and Animal Biology, Faculty of Biological Science and Technology, University of Isfahan, Isfahan, Iran AUTHOR https://orcid.org/0000-0002-5128-8935

ORIGINAL_ARTICLE اپیوئید­های درونزا با تاثیر بر گیرنده­های اختصاصی خود مسئول بروز اعمال متنوع فیزیولوژیک هستند. مصرف حاد اپیوئیدها عوارض جدی بدنبال ندارد، ولی مصرف مزمن آن­ها علیرغم بروز تحمل به برخی اثرات همچون یبوست، تهوع و خشکی دهان، با اعتیاد و برخی اختلالات مغزی همراه است. از طرفی توقف مصرف مزمن این مواد نیز علاوه بر بروز سندرم قطع مصرف با علائمی همچون تعریق، اضطراب، تهوع، درد عضلانی، بی‌خوابی، اسهال، تشویش و گرگرفتگی، موجب برطرف­ شدن وابستگی روانی به اپیوئیدها نمی­گردد. امروزه عقیده بر این است که فعالیت­­های ورزشی با تحریک و ترشح اپیوئید­های درونزا موجب احساس سرخوشی و نشاط شده و از این طریق در پیشگیری و درمان اعتیاد مؤثر است. یکی از مهمترین اپیوئیدهای درونزا بتااندورفین است. بتااندورفین یک نوروپپتید درون‌زا با خواص تخدیری است که در سیستم عصبی مرکزی و محیطی یافت می‌شود. علیرغم تحقیقات گسترده در زمینه تأثیر فعالیت بدنی بر بتااندورفین، شناخت کامل تأثیر انواع فعالیت های ورزشی بر بتااندورفین و سایر اپیوئید­های درونزا نیازمند تحقیقات بیشتری است. در این مقاله اثرات حاد و مزمن فعالیت­های ورزشی بر بتااندورفین مرور شده است. تاکنون بخوبی مشخص شده که تمرینات حاد و مزمن ورزشی باعث افزایش سطح بتااندورفین می­شوند. مکانیزم یا مکانیزم­های تاثیر تمرینات حاد بر افزایش سطح بتااندورفین تاحدودی متفاوت از مکانیزم (­های) تاثیر تمرینات مزمن ورزشی بر افزایش سطح بتااندورفین می باشند. http://ijpp.phypha.ir/article-1-836-fa.pdf 2021-09-01 88 96 اپیوئید اعتیاد بتااندورفین فعالیت بدنی Endogenous opioids are responsible for diverse physiologic actions through activation of specific receptors. Acute consumption of opioids has no serious complication. Chronic use of opioids though is accompanied by tolerance to some effects (such as constipation, nausea and dry mouth), it leads to addiction and brain dysfunction. On the other hand, stopping the chronic use of opioids causes withdrawal signs (including sweating, anxiety, nausea, muscular pain, insomnia, diarrhea, agitation and hot flush) without get rid of psychological dependence. It is well known that exercise activities (EAs) are associated with euphoria and delight through activation and release of endogenous opioids. Therefore, EAs can be effective in prevention and treatment of addiction. Beta-endorphin is one the most important endogenous opioids. It is an endogen neuropeptide with narcotic properties that is found in central and peripheral nervous system. Despite numerous studies on the effects of EAs on beta-endorphin, understanding impact of the different types of EAs on beta-endorphin and other endogen opioids requires further studies. In this article acute and chronic effects of EAs on beta-endorphin are reviewed. It is well accepted that acute and chronic EAs increase beta-endorphin level. Mechanism(s) responsible for rising beta-endorphin after acute and chronic EAs are somewhat different.   http://ijpp.phypha.ir/article-1-836-en.pdf 2021-09-01 88 96 Opioid Addiction Beta-Endorphin Physical Activity Mohsen Jafari 1 Department of Sport Sciences, Shirvan Branch, Islamic Azad University, Shirvan, Iran AUTHOR https://orcid.org/0000-0002-3537-0883