fa اثر لینالول بر هیپرگلایسمی و هیپوانسولینمی حاد القاشده توسط کتامین- گزیلازین در موش‌های صحرائی: نقش گیرنده‌های آلفا-دو آدرنرژیک غدد درون ریز Endocrine پژوهشي اصیل Original Research <p><span style="font-size:11pt"><span style="font-family:Calibri,"><strong>زمینه و هدف:</strong> وقتی هومئوستاز گلوکز مختل شود، هیپرگلایسمی حاد و مزمن ممکن است رخ دهد. لینالول یک ترکیب فعال زیستی است که در چند گونه گیاهی وجود دارد. در مطالعه حاضر، ما اثر لینالول را بر روی هیپرگلایسمی و هیپوانسولینمی حاد ایجاد شده توسط تجویز کتامین<strong><span dir="LTR" style="font-size:9.0pt">-</span></strong>گزیلازین بررسی کردیم. برای مشخص‌شدن مکانیسم از یوهمبین (آنتاگونیست گیرنده آلفا-2 آدرنرژیک) استفاده شد.</span></span><br> <span style="font-size:11pt"><span style="font-family:Calibri,"><strong>روش‌ها:</strong> تزریق داخل صفاقی لینالول&nbsp;</span></span><span dir="RTL" lang="FA" style="font-size:11.0pt">&nbsp;</span><span style="font-size:11pt"><span style="font-family:Calibri,">(2/5، 10 و 40 میلی گرم به ازای کیلوگرم وزن بدن) و یوهمبین (0/5 و 2 میلی&shy;گرم به ازای کیلوگرم وزن بدن) به ترتیب در 25 و 20 دقیقه قبل از القای هیپرگلایسمی حاد انجام شدند. هیپرگلایسمی حاد با تجویز داخل صفاقی مخلوط کتامین (100 میلی گرم به ازای وزن بدن) و گزیلازین (10 میلی‌گرم به ازای وزن بدن) ایجاد شد. سطوح گلوکز خون از دم اندازه‌گیری شد. بعد از اندازه‌گیری آخرین سطح گلوکز خون‌، جهت سنجش انسولین سرم از حیوانات خونگیری به عمل آمد. برای تعیین اثر داروها بر روی تغییرات گلوکز خون و انسولین سرم &nbsp;در حیوانات هوشیار، مقادیر بالای لینالول (40 میلی&shy;گرم به ازای کیلوگرم وزن بدن) و یوهمبین (2 میلی&shy;گرم به ازای کیلوگرم وزن بدن) بدون تجویز کتامین<strong><span dir="LTR" style="font-size:9.0pt">-</span></strong>گزیلازین تزریق شدند. سطوح زیر منحنی و درصد تغییرات گلوکز در دوره 120-30 دقیقه پس از تزریق کتامین<strong><span dir="LTR" style="font-size:9.0pt">-</span></strong>گزیلازین و نیز درصد تغییرات انسولین سرم محاسبه شد.</span></span><br> <span style="font-size:11pt"><span style="font-family:Calibri,"><strong>یافته‌ها:</strong> سطوح گلوکز خون به‌طور معنی‌داری&nbsp;در دقایق 30، 60، 90 و 120 پس از تزریق کتامین<strong><span dir="LTR" style="font-size:9.0pt">-</span></strong>گزیلازین افزایش یافت. همچنین، سطح انسولین سرم در حیوانات دریافت‌کننده کتامین<strong><span dir="LTR" style="font-size:9.0pt">-</span></strong>گزیلازین کاهش یافت. لینالول (10 و 40 میلی‌گرم به ازای کیلوگرم وزن بدن) و یوهمبین (2 میلی‌گرم به ازای کیلوگرم وزن بدن) هیپرگلایسمی و هیپوانسولینمی حاد را مهار کردند. بعلاوه، تزریق توام مقادیر غیر موثر لینالول (5/2 میلی‌گرم به ازای کیلوگرم وزن بدن) و یوهمبین (0/5 میلی‌گرم به ازای کیلوگرم وزن بدن) به‌طور معنی‌داری از هیپرگلایسمی و هیپوانسولینمی جلوگیری کرد. در حیوانات هوشیار، تفاوت معنی‌داری بین گروه‌های دریافت<span dir="LTR" style="font-size:9.0pt">‌</span>کننده حامل و مقادیر بالای لینالول و یوهیمبین مشاهده نشد.</span></span><br> <span style="font-size:11pt"><span style="font-family:Calibri,"><strong>نتیجه گیری: </strong>نتایج این مطالعه نشان داد که لینالول می‌تواند در مدل هیپرگلایسمی حاد سطح گلوکز خون را&nbsp; کاهش و سطح انسولین سرم را افزایش دهد. سیستم آلفا-2 آدرنرژیک ممکن است در این عملکرد لینالول دخالت داشته باشد. </span></span></p> <p><span style="font-size:11pt"><span style="font-family:Calibri,"><strong><span style="font-size:10.0pt">Background and Aim:</span></strong><span style="font-size:10.0pt"> When glucose homeostasis is disrupted, acute or chronic hyperglycemia may occur. Linalool is a bioactive compound present in several plant species. In the present study, we investigated the effect of linalool on acute hyperglycemia and hypoinsulinemia caused by ketamine-xylazine administration. To clarify the involved mechanism, yohimbine (an &alpha;₂-adrenergic receptor antagonist) was used. </span></span></span><br> <span style="font-size:11pt"><span style="font-family:Calibri,"><strong><span style="font-size:10.0pt">Methods:</span></strong><span style="font-size:10.0pt"> Linalool (2.5, 10, and 40 mg/kg) and yohimbine (0.5 and 2 mg/kg) were injected intraperitoneally (IP) 25 and 20 min before acute hyperglycemia induction, respectively. Acute hyperglycemia was induced with IP administration of a mixture of ketamine (100 mg/kg) and xylazine (10 mg/kg). The tail blood glucose levels were measured. After the last blood glucose level measurement, blood samples were taken to determine serum insulin concentration. To clarify the effects of drugs on blood glucose and serum insulin alterations in conscious animals, IP injections of the high doses of linalool (40 mg/kg) and yohimbine (2 mg/kg) were also performed without ketamine-xylazine treatment. The area under the curves (AUC) and the percentage of blood glucose changes in the period of 30-120 min after ketamine-xylazine injection and the percentage of serum insulin alterations were also calculated. </span></span></span><br> <span style="font-size:11pt"><span style="font-family:Calibri,"><strong><span style="font-size:10.0pt">Results: </span></strong><span style="font-size:10.0pt">Blood glucose levels were significantly (<em>p</em> < 0.05) increased at 30, 60, 90, and 120 minutes after ketamine-xylazine injection. In addition, serum insulin concentrations were decreased by ketamine-xylazine administration. Linalool (10 and 40 mg/kg) and yohimbine (2 mg/kg) significantly (<em>p</em> < 0.05) inhibited acute hyperglycemia and hypoinsulinemia. Furthermore, co-administration of ineffective doses of linalool (2.5 mg/kg) and yohimbine (0.5 mg/kg) significantly prevented hyperglycemia and hypoinsulinemia. In conscious animals, no significant differences were observed between groups receiving vehicle and high doses of linalool and yohimbine. </span></span></span><br> <span style="font-size:11pt"><span style="font-family:Calibri,"><strong><span style="font-size:10.0pt">Conclusion:</span></strong><span style="font-size:10.0pt"> These results showed that linalool could decrease blood glucose levels and increase insulin concentration in the rat model of acute hyperglycemia. A</span><span style="font-size:10.0pt">lpha-2 adrenergic receptors might be involved</span><span style="font-size:10.0pt"> in this effect of linalool.</span></span></span><br> <br> &nbsp;</p> انسولین, گزیلازین, لینالول, هیپرگلایسمی, یوهمبین Insulin, Xylazine, Linalool, Hyperglycemia, Yohimbine 183 194 http://ijpp.phypha.ir/browse.php?a_code=A-10-493-5&slc_lang=fa&sid=1 Rusul Abdulhamid Kadhim رُسُل عبدالحمید کاظم 10031947532846006710 10031947532846006710 No Department of Basic Sciences, Faculty of Veterinary Medicine, Urmia University, Urmia, Iran بخش فیزیولوژی، گروه علوم پایه، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران Amir Erfanparast امیر عرفان‌پرست 10031947532846006711 10031947532846006711 Yes Department of Basic Sciences, Faculty of Veterinary Medicine, Urmia University, Urmia, Iran بخش فیزیولوژی، گروه علوم پایه، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران Esmaeal Tamaddonfard اسماعیل تمدن فرد 10031947532846006712 10031947532846006712 No Department of Basic Sciences, Faculty of Veterinary Medicine, Urmia University, Urmia, Iran بخش فیزیولوژی، گروه علوم پایه، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران Davoud Amirkashani داود امیر کاشانی 10031947532846006713 10031947532846006713 No Department of Pediatric Endocrinology, Aliasghar Children Hospital, Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran گروه غدد درون ریز و متابولیسم کودکان، بیمارستان کودکان حضرت علی اصغر، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران Mehdi Imani مهدی ایمانی 10031947532846006714 10031947532846006714 No Department of Basic Sciences, Faculty of Veterinary Medicine, Urmia University, Urmia, Iran بخش فیزیولوژی، گروه علوم پایه، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران