زمینه و هدف: پلی فنول‌های گیاهی منابع طبیعی آنتی‌اکسیدان‌ها هستند که به پیشگیری از بیماری‌های متعدد از جمله سرطان کمک می‌کنند. سیلیمارین (SLM) و الاژیک‌اسید (ELG) دو پلی فنول طبیعی هستند که در مطالعه حاضر برای اولین بار، اثرات سیتوتوکسیک و فعالیت آنتی‌اکسیدانی آن‌ها به‌تنهایی و در ترکیب با یکدیگر در سلول‌های سرطانی پستان بررسی گردید.

روش‌ها: سمیت سلولی سیلیمارین و الاژیک‌اسید به تنهایی و یا به صورت ترکیبی در رده سلولی سرطان پستان 4T1 با روش MTT بررسی شد. فعالیت آنتی‌اکسیدانی آن‌ها به‌تنهایی یا در ترکیب با یکدیگر نیز با استفاده از آزمون‌های سنجش قدرت احیاکنندگی آهن (FRAP) و ارزیابی ظرفیت آنتی‌اکسیدانی به روش رادیکال DPPH مورد سنجش قرار گرفت.

یافته‌ها: الاژیک‌اسید سبب کاهش رشد بیشتری نسبت به سیلیمارین در سلول‌ها گردید. استفاده توام از سیلیمارین و الاژیک اسید تأثیر بهتری در کاهش تکثیر سلول‌های سرطانی نسبت به استفاده از هر کدام به‌تنهایی داشت. در سنجش FRAP، سیلیمارین نسبت به الاژیک‌اسید و در سنجش DPPH الاژیک اسید نسبت به سیلیمارین عملکرد بهتر ولی فاقد اختلاف معنادار نشان دادند. ترکیب این دو ماده موجب افزایش خاصیت آنتی‌اکسیدانی در تست FRAP و DPPH شد، به‌‌ویژه به ترتیب در نسبت‌های مولی (0/001 ˂ p) 8:1 و (0/05 ˂ p) 4:1 و 50: 6/25 و50: 12/5 SLM:ELG که اثرات مهاری هم‌افزایی قابل توجهی را نشان داد.

نتیجه‌گیری: نتایج بر اثرات سمیت سلولی و فعالیت آنتی‌اکسیدانی سیلیمارین و الاژیک اسید در رده سلولی سرطان پستان تاکید می‌کند. همچنین کاربرد توأم این دو ترکیب منجر به اثر هم‌افزایی قابل توجهی شده و می‌تواند به عنوان کاندیدی امیدوارکننده در مطالعات مربوط به سرطان پستان موردتوجه قرار گیرد.