|
بررسی اثرات کوتاه مدت و بلند مدت پم-3-سیس برحافظه فضایی موش صحرایی
|
محبوبه کامرانی مهنی   ، مریم هوشمند ، محمد سیاح*  ، حمید غلامی پوربدیع* ، مرتضی زنده دل |
| بخش فیزیولوژی و فارماکولوژی، انستیتو پاستور ایران، تهران، ایران |
|
|
چکیده: (3026 مشاهده) |
زمینه و هدف: پم-3-سیس یک اگونیست ضعیف گیرندههای شبه تول نوع 1 و 2 است که قادر است ازطریق مهار ترشح سایتوکاینهای التهابی و افزایش ترشح سایتوکاینهای ضدالتهابی اختلال یادگیری و حافظه در مدل حیوانی بیماری آلزایمر را مهار کند و به این ترتیب در بهبود عملکرد حافظه موثر باشد. در این مطالعه، اثر داروی پم-3-سیس به تنهایی بر حافظه فضایی موشهای صحرایی سالم بررسی شد.
روشها: این مطالعه بر روی 48 سر موش صحرایی نر بالغ 45 روزه نژاد ویستار با وزن 270-250 گرم انجام شد. موشها بهطور تصادفی در شش گروه (8 سر در هر گروه) شامل دو گروه کنترل 7 و 28 روز، دو گروه شم 7 و 28 روز و دو گروه دارو 7 و 28 روز قرار گرفتند. روند یادگیری حافظه فضایی تمام موشها با استفاده از ماز آبی موریس به مدت پنج روز و هر روز چهار جلسه تمرین برای یافتن سکوی پنهان انجام شد. در آخرین روز دوره یادگیری، تزریق از راه داخل بطنی بافر فسفات (گروه شم) و یا پم-3-سیس (1 میکروگرم بر 5 میکرولیتر به ازای هرموش ) انجام شد. 7 و 28 روز پس از تزریق، با اندازهگیری مدت زمان، سرعت و مسافت طی شده در ربع دایره هدف حافظه موشها سنجیده شد.
یافتهها: در مرحله یادگیری، تفاوت معناداری بین گروهها از نظر زمان صرف شده و همچنین مسافت طیشده در ربع دایره هدف و سرعت پیمایش مسافت توسط حیوان ، مشاهده نشد. در زمانهای 7 و 28 روز پس از دوره یادگیری، نیز تفاوت معنیداری بین گروهها از نظر فراخوانی حافظه بین گروه حیواناتی که پم-3-سیس دریافت نمودند با گروه حیوانات کنترل و همچنین شم وجود نداشت (0/05> p).
نتیجهگیری: پم-3-سیس با دوز استفاده شده در این مطالعه در کوتاه مدت و بلندمدت تأثیری بر عملکرد حافظه فضایی موشهای صحرایی ندارد. همچنین به علت عدم تأثیر بر موش سالم، میتواند به عنوان داروی مطمئن در شرایط بیماری مورد استفاده قرار گیرد.
|
|
| واژههای کلیدی: پم-3-سیس، حافظه فضایی، مازآبی موریس، موش صحرایی |
|
|
متن کامل [PDF 1266 kb]
(753 دریافت)
|
|
نوع مطالعه: پژوهشي اصیل |
موضوع مقاله:
علوم اعصاب
|
|
|
|
|
|
